17. MART – POGROM NAD SRBIMA NA KOSOVU I METOHIJI – ZLOČIN KOJI TRAJE!
Navršava se 21 godina od jednog od najtežih zločina počinjenih nad srpskim narodom. U tri dana nasilja Albanaca nad Srbima 17, 18. i 19. marta 2004. ubijeno je 10 Srba, srušeno i zapaljeno 35 crkava i manastira, 935 srpskih objekata, od kojih 738 kuća, 10 javnih objekata, škola, pošta i domova zdravlja. Proterano je 4.012 Srba iz šest gradova i devet sela. S mape sveta izbrisana su dva sela, Slatina i Svinjare.
I sve to pred očima međunarodne vojne i civilne misije na Kosovu i Metohiji, oličene u Kforu i UNMIK–u. Tada je na Kosovu i Metohiji bilo 38.000 vojnika Kfora iz 39 zemalja, kao i 8.000 UN policajaca iz 52 zemlje.
Ovo je posle juna i jula 1999. bio drugi veliki progon Srba sa Kosova i Metohije pred očima čitavog sveta i pored do zuba naoružanih vojnika Kfora i UNMIK policije. Sve je počelo senzacionalističkim, tendecioznim i neistinitim izveštavanjem albanskih, prvo elektronskih, a onda i štampanih, medija o utapanju dva albanska dečaka, 16. marta, u reci Ibar, kod sela Čabra, u opštini Zubin Potok na severozapadu Kosova i Metohije. Bez ikakvih činjenica i argumenata za to prištinski mediji su proglasili Srbe kao krivce navodeći da su Srbi psima naterali albanske dečake da skoče u Ibar i utope se. Ovo je navelo Albance da, orkestrirano u svim delovima Kosova i Metohije, fizički nasrnu na Srbe, srpsku imovinu i srpske crkve i manastire. Eskalacija je počela u Kosovskoj Mitrovici, a onda u Čaglavici kod Prištine, Prizrenu, Peći, Đakovici, Obiliću, Podujevu, Gnjilanu, Svinjaru i skoro svim mestima južno od Ibra gde su živeli Srbi.
U ovom albanskom nasilju nad Srbima učestvovalo je 60.000 Albanaca. Iz Obilića je proterano više od 550 Srba, Prištine više od 100, Prizrena 60, Gnjilana 300, Kosova Polja 200, iz Ćakovice su proterane i četiri starice Srpkinje… a sela Slatina kod Vučitrna i Svinjare, kraj Kosovske Mitrovice, sa više od 160 domaćinstava su zatrta pred očima Kfora i UN policije jer su iz njih Srbi svi do jednog proterani! Pet starica Srpkinja je evakuisano iz parohijskog doma crkve sveti Nikola u Đakovici helikopterom francuskog Kfora kao i monahinje iz manastira Devič kod Srbice pred naletom više od 2.000 albanskih nasilnika. Nemački Kfor je spasao, evakuisanjem oklopnim i borbenim transporterima bežeći uz reku Prizrensku Bistrica, monahe iz manastira Svetih Arhanđela koji je u potpunosti spaljen.
U povratničkom srpskom selu Belo Polje kraj Peći 40–tak srpskih povratnika se tiskalo u parohijskom domu jer je stotinu Albanaca jurišalo na njih, a tek obnovljene kuće su im zapalili. Kad su drugog dana nasilja, 18. marta, Albanci krenuli bukvalno da ih spale u parohijskom domu jedna Amerikanka, iz sastava UN policije, pucnjem iz pištolja u vazduh upozorila da zaustave napad, ali bezuspešno, pa je Amerikanka iz UN policije onda pucala u predvodnika razularene mase Albanaca i ubila ga! Tek tada su nasilnici stali, a onda je italijanski Kfor oklopnim vozilima pod kišom kamenica evakuisao Srbe povratnike iz sela. Ne želeći da se stave u ulogu za koju su došli na Kosovo i Metohiju, Kfor i UNMIK policija su čak davali savete Srbima da napuštaju svoja mesta – jasno im stavljajući na znanje da ih neće štititi.
Kfor i UNMIK su objavili da su za martovsko nasilje optužena 242 lica, uglavnom Albanaca, 157 je optuženo pred sudijama za prekršaje, ali je mali broj njih osuđen i izveden pred lice pravde. Kao i mnogo puta do sada organizatori su ostali van domašaja zakona. U ovom nasilju Albanaca nad Srbima bilo je 954 povređenih, među kojima je bilo više od 40 pripadnika Kfora, 65 pripadnika međunarodne UNMIK policije, kao i 58 pripadnika kosovske policijske službe. Albanci su uništili 72 vozila UNMIK –a. Nastradalo je 11 Albanaca (uglavnom od strane snajperista Kfora koji su pucali na one Albance koji su javno nosili i upotrebljavali vatreno oružje ) i deset Srba od strane Albanaca.
I dan danas se pitamo, šta je za sve to vreme radila država Srbija, njena vlast, vojska i policija?
Ubijeni Srbi 17. marta 2004. godine Zlatibor Trajković (1951) Kosovo Polje Nenad Vesić (1950) Lipljan Boban Perić , Gnjilane Borivoje Spasojević (1941) Kosovska Mitrovica Jana Tučev (1968) Kosovska Mitrovica Dragan Nedeljković (55 godina) Prizren Dobri Stolić (1954) Drajkovce kod Štrpca, proterani iz Uroševca 1999. god. Borko Stolić (1982) (sin Dobrija) Drajkovce Dušanka Petković (71) Uroševac Mirko Lopata, Kosovo Polje
Srušene i zapaljene srpske crkve i manastiri 17, 18. i 19. marta 2004. godine 1. Manastir Devič, Srbica – 1434. god. 2. Manastir Svetih Arhanđela, Prizren – XIV vek 3. Saborna crkva Svetog Đorđa, Prizren – 1887. god. 4. Crkva Vavedenja, Belo Polje, Peć – XVI, XIX vek 5. Crkva Svetog Nikole, Priština – XIX vek 6. Crkva Uspenja Bogorodice, Đakovica – XVI, XIX vek 7. Crkva Svetog Kralja Uroša, Uroševac – 1933. god. 8. Crkva Bogorodice Ljeviške, Prizren – 1306/1307. god. 9. Crkva Svetog Nikole (Tutića), Prizren – 1331/1332. god. 10. Crkva Svetog Spasa, Prizren – 1330. god. 11. Crkva Vavedenja – Svete Nedelje (Markova), Prizren – XIV vek 12. Crkva Svetog Đorđa (Runovića), Prizren – XVI vek 13. Crkva Svetog Save, Kosovska Mitrovica – 1896. god. 14. Crkva Svetog Andreja Prvozvanog, Podujevo – 1930. god. 15. Crkva Svetog Nikole, Kosovo Polje – 1940. god. 16. Crkva Svetog arhanđela Mihajla, Štimlje – 1922. god. 17. Crkva Svetog Pantelejmona, Prizren – XIV, XX vek 18. Crkva Svetih Vrača, Prizren – XIV, XIX vek 19. Crkva Svete Nedelje, Živinjane – XVI, XIX vek 20. Crkva Svete Nedelje, Brnjača, Orahovac – 1852. god. 21. Crkva Svetog Lazara, Piskote, Đakovica – 1991/1994. god. 22. Crkva Svetog Ilije, Bistražin, Đakovica – XIV vek/1930. god. 23. Crkva Svetog Jovana Preteče, Peć 24. Crkva Svetog Jovana Preteče, Pećka Banja – 1997. god. 25. Crkva Svetog Ilije, Nekodim, Uroševac – 1975. god. 26. Crkva Svetog Petra i Pavla, Talinovac – 1840. god. 27. Crkva Rođenja Bogorodice, Softović – prva polovina XX veka 28. Crkva Svetog Pantelejmona, Donja Šipašnica, Kosovska Kamenica 29. Crkva Svete Katarine, Bresje – Kosovo Polje 30. Crkva Svetog Ilije, Vučitrn – 1834. god. 31. Crkva Rođenja Bogorodice, Obilić – XX vek 32. Crkva Svetog Petra i Pavla, Istok – 1929. god. 33. Crkva Svete Petke, Vitina 34. Zgrada Bogoslovije, Prizren – 1872. god. 35. Zgrada Vladičanskog dvora, Prizren – XX vek
MI SNAGA NARODA, prof. dr Branimir Nestorović 17. 3. 2025.
17. mart – pogrom nad Srbima na Kosovu i Metohiji – Zločin koji traje
SAOPŠTENJE
17. MART – POGROM NAD SRBIMA NA KOSOVU I METOHIJI – ZLOČIN KOJI TRAJE!
Navršava se 21 godina od jednog od najtežih zločina počinjenih nad srpskim narodom. U tri dana nasilja Albanaca nad Srbima 17, 18. i 19. marta 2004. ubijeno je 10 Srba, srušeno i zapaljeno 35 crkava i manastira, 935 srpskih objekata, od kojih 738 kuća, 10 javnih objekata, škola, pošta i domova zdravlja. Proterano je 4.012 Srba iz šest gradova i devet sela. S mape sveta izbrisana su dva sela, Slatina i Svinjare.
I sve to pred očima međunarodne vojne i civilne misije na Kosovu i Metohiji, oličene u Kforu i UNMIK–u. Tada je na Kosovu i Metohiji bilo 38.000 vojnika Kfora iz 39 zemalja, kao i 8.000 UN policajaca iz 52 zemlje.
Ovo je posle juna i jula 1999. bio drugi veliki progon Srba sa Kosova i Metohije pred očima čitavog sveta i pored do zuba naoružanih vojnika Kfora i UNMIK policije. Sve je počelo senzacionalističkim, tendecioznim i neistinitim izveštavanjem albanskih, prvo elektronskih, a onda i štampanih, medija o utapanju dva albanska dečaka, 16. marta, u reci Ibar, kod sela Čabra, u opštini Zubin Potok na severozapadu Kosova i Metohije. Bez ikakvih činjenica i argumenata za to prištinski mediji su proglasili Srbe kao krivce navodeći da su Srbi psima naterali albanske dečake da skoče u Ibar i utope se. Ovo je navelo Albance da, orkestrirano u svim delovima Kosova i Metohije, fizički nasrnu na Srbe, srpsku imovinu i srpske crkve i manastire. Eskalacija je počela u Kosovskoj Mitrovici, a onda u Čaglavici kod Prištine, Prizrenu, Peći, Đakovici, Obiliću, Podujevu, Gnjilanu, Svinjaru i skoro svim mestima južno od Ibra gde su živeli Srbi.
U ovom albanskom nasilju nad Srbima učestvovalo je 60.000 Albanaca. Iz Obilića je proterano više od 550 Srba, Prištine više od 100, Prizrena 60, Gnjilana 300, Kosova Polja 200, iz Ćakovice su proterane i četiri starice Srpkinje… a sela Slatina kod Vučitrna i Svinjare, kraj Kosovske Mitrovice, sa više od 160 domaćinstava su zatrta pred očima Kfora i UN policije jer su iz njih Srbi svi do jednog proterani! Pet starica Srpkinja je evakuisano iz parohijskog doma crkve sveti Nikola u Đakovici helikopterom francuskog Kfora kao i monahinje iz manastira Devič kod Srbice pred naletom više od 2.000 albanskih nasilnika. Nemački Kfor je spasao, evakuisanjem oklopnim i borbenim transporterima bežeći uz reku Prizrensku Bistrica, monahe iz manastira Svetih Arhanđela koji je u potpunosti spaljen.
U povratničkom srpskom selu Belo Polje kraj Peći 40–tak srpskih povratnika se tiskalo u parohijskom domu jer je stotinu Albanaca jurišalo na njih, a tek obnovljene kuće su im zapalili. Kad su drugog dana nasilja, 18. marta, Albanci krenuli bukvalno da ih spale u parohijskom domu jedna Amerikanka, iz sastava UN policije, pucnjem iz pištolja u vazduh upozorila da zaustave napad, ali bezuspešno, pa je Amerikanka iz UN policije onda pucala u predvodnika razularene mase Albanaca i ubila ga! Tek tada su nasilnici stali, a onda je italijanski Kfor oklopnim vozilima pod kišom kamenica evakuisao Srbe povratnike iz sela. Ne želeći da se stave u ulogu za koju su došli na Kosovo i Metohiju, Kfor i UNMIK policija su čak davali savete Srbima da napuštaju svoja mesta – jasno im stavljajući na znanje da ih neće štititi.
Kfor i UNMIK su objavili da su za martovsko nasilje optužena 242 lica, uglavnom Albanaca, 157 je optuženo pred sudijama za prekršaje, ali je mali broj njih osuđen i izveden pred lice pravde. Kao i mnogo puta do sada organizatori su ostali van domašaja zakona. U ovom nasilju Albanaca nad Srbima bilo je 954 povređenih, među kojima je bilo više od 40 pripadnika Kfora, 65 pripadnika međunarodne UNMIK policije, kao i 58 pripadnika kosovske policijske službe. Albanci su uništili 72 vozila UNMIK –a. Nastradalo je 11 Albanaca (uglavnom od strane snajperista Kfora koji su pucali na one Albance koji su javno nosili i upotrebljavali vatreno oružje ) i deset Srba od strane Albanaca.
I dan danas se pitamo, šta je za sve to vreme radila država Srbija, njena vlast, vojska i policija?
Ubijeni Srbi 17. marta 2004. godine
Zlatibor Trajković (1951) Kosovo Polje
Nenad Vesić (1950) Lipljan
Boban Perić , Gnjilane
Borivoje Spasojević (1941) Kosovska Mitrovica
Jana Tučev (1968) Kosovska Mitrovica
Dragan Nedeljković (55 godina) Prizren
Dobri Stolić (1954) Drajkovce kod Štrpca, proterani iz Uroševca 1999. god.
Borko Stolić (1982) (sin Dobrija) Drajkovce
Dušanka Petković (71) Uroševac
Mirko Lopata, Kosovo Polje
Srušene i zapaljene srpske crkve i manastiri 17, 18. i 19. marta 2004. godine
1. Manastir Devič, Srbica – 1434. god.
2. Manastir Svetih Arhanđela, Prizren – XIV vek
3. Saborna crkva Svetog Đorđa, Prizren – 1887. god.
4. Crkva Vavedenja, Belo Polje, Peć – XVI, XIX vek
5. Crkva Svetog Nikole, Priština – XIX vek
6. Crkva Uspenja Bogorodice, Đakovica – XVI, XIX vek
7. Crkva Svetog Kralja Uroša, Uroševac – 1933. god.
8. Crkva Bogorodice Ljeviške, Prizren – 1306/1307. god.
9. Crkva Svetog Nikole (Tutića), Prizren – 1331/1332. god.
10. Crkva Svetog Spasa, Prizren – 1330. god.
11. Crkva Vavedenja – Svete Nedelje (Markova), Prizren – XIV vek
12. Crkva Svetog Đorđa (Runovića), Prizren – XVI vek
13. Crkva Svetog Save, Kosovska Mitrovica – 1896. god.
14. Crkva Svetog Andreja Prvozvanog, Podujevo – 1930. god.
15. Crkva Svetog Nikole, Kosovo Polje – 1940. god.
16. Crkva Svetog arhanđela Mihajla, Štimlje – 1922. god.
17. Crkva Svetog Pantelejmona, Prizren – XIV, XX vek
18. Crkva Svetih Vrača, Prizren – XIV, XIX vek
19. Crkva Svete Nedelje, Živinjane – XVI, XIX vek
20. Crkva Svete Nedelje, Brnjača, Orahovac – 1852. god.
21. Crkva Svetog Lazara, Piskote, Đakovica – 1991/1994. god.
22. Crkva Svetog Ilije, Bistražin, Đakovica – XIV vek/1930. god.
23. Crkva Svetog Jovana Preteče, Peć
24. Crkva Svetog Jovana Preteče, Pećka Banja – 1997. god.
25. Crkva Svetog Ilije, Nekodim, Uroševac – 1975. god.
26. Crkva Svetog Petra i Pavla, Talinovac – 1840. god.
27. Crkva Rođenja Bogorodice, Softović – prva polovina XX veka
28. Crkva Svetog Pantelejmona, Donja Šipašnica, Kosovska Kamenica
29. Crkva Svete Katarine, Bresje – Kosovo Polje
30. Crkva Svetog Ilije, Vučitrn – 1834. god.
31. Crkva Rođenja Bogorodice, Obilić – XX vek
32. Crkva Svetog Petra i Pavla, Istok – 1929. god.
33. Crkva Svete Petke, Vitina
34. Zgrada Bogoslovije, Prizren – 1872. god.
35. Zgrada Vladičanskog dvora, Prizren – XX vek
MI SNAGA NARODA, prof. dr Branimir Nestorović
17. 3. 2025.